About Life ... Sobre a vida ...

We all breath, cry, feel lonely, love regardless of our race, gender or orientation. We all crave the human touch at some stage in our lives, someone to hold, someone to simply be there for us during our moments of need. After all, everyone in this life deserves "happiness". In the form that corresponds our personal point of view...

Monday, December 05, 2005

El Mar



¿Sabes por qué el mar es tan grande?
¿Tan inmenso?
¿Tan poderoso ?
Porque tuvo la humildad de ponerse
algunos centímetros abajo de todos
los ríos. Sabiendo recibir, se volvió
grande. Si quisiera ser el primero, muchos
centímetros encima de todos los ríos, no
sería mar, sino isla.
Toda su agua iría para los otros y estaría
aislado. La pérdida forma parte de la vida.
La caída forma parte de la vida.
La muerte forma parte de la vida.
Necesitamos aprender a perder, a caer,
a equivocarnos y a morir.
Imposible ganar sin saber perder. Imposible
andar sin saber caer. Imposible acertar sin
equivocarse. Imposible vivir sin saber vivir.

5 Comments:

Blogger Wanderer said...

"Do you know why the sea is so great"
"So vast"
"So forcefull"
Because it had the humility to be a few centimeters under all rivers. Aware to receive, it became great. If it wanted to be over all, many centimeters upon all the rivers, it would not be the sea, but an island. All its water would go away and would be isolated. Loosing is a part of life. Falling is a part of life. Death is a part of life. We need to learn to lose, to fall, to err and to die. Impossible to win without knowing how to lose. Impossible to walk without knowing how to fall. Impossible to do right without having mistaken. Impossible to live without knowing how to live.

Monday, December 05, 2005 12:49:00 AM  
Blogger Wanderer said...

"Ξέρεις γιατί η θάλασσα είναι τόσο μεγάλη"
"Τόσο τεράστια"
"Τόσο δυνατή"
Γιατι είχε την ταπεινότητα να βρίσκεται λίγα εκατοστά κάτω από τους ποταμούς. Γνωρίζοντας πως να δέχεται, έγινε μεγάλη. Αν ήθελε να είναι πάνω απ'όλα, πολλά εκατοστά πάνω από τα ποτάμια, δεν θα ήταν θάλασσα, αλλά νησί. Όλο το νερό θα έφευγε και θα ήταν απομονομένη.
Το να χάνεις είναι μέρος της Ζωής. Το να πέφτεις είναι μέρος της Ζωής. Ο θάνατος είναι μέρος της Ζωής. Πρέπει να γνωρίζουμε να χάνουμε, να πέφτουμε, να λανθάνουμε και να πεθαίνουμε. Αδύνατον να κερδίζουμε χωρίς να ξέρουμε να χάνουμε. Αδύνατον να περπατάμε χωρίς να ξέρουμε να πέφτουμε. Αδύνατον να κάνουμε το σωστό αν δεν λαθέψουμε. Αδύνατον να ζήσουμε χωρίς να ξέρουμε πώς να ζήσουμε.

Monday, December 05, 2005 1:40:00 AM  
Blogger Ala de colibrí said...

Hola, te he dejado una respuesta en mi blog y me he acercado hasta el tuyo... escribes en ingles, en griego, y entiendes el español?? jejeje saluditos!!!

Monday, December 05, 2005 10:11:00 PM  
Blogger MAD said...

Δικό σου?

[παθαίνει σοκ]

Απίστευτο... Είναι αδύνατο να κερδίσεις στη ζωή, αν δε μάθεις πρώτα να χάνεις.

ΟΚ. Αλλά τι γίνεται όταν χάνεις συνέχεια? Και τι γίνεται αν είσαι εγωιστής (σαν κι εμένα)?

Tuesday, May 27, 2008 10:27:00 PM  
Blogger Anilikos said...

Πολλές φορές, ίσως τις περισσότερες, όταν χάνεις συνέχεια, αν βάλεις μπροστά τον εγωισμό σου θα αποκομίσεις το καλύτερο..
..να μην πληγώνεσαι..

Είσαι τόσο εγωιστής yokochoko?.. έχω κάτι αμφιβολίες..

Tuesday, May 27, 2008 10:33:00 PM  

Post a Comment

Links to this post:

Create a Link

<< Home